Same same.. but different (Cambodja)

Cambodja!.. Wat een verschil al bij het uitstappen qua vliegveld in vergelijking met Laos. Met maar liefst 14 man netjes in een rijtje worden de visas gemaakt. We zijn in Siem Reap en zitten in de taxi en uiteraard weet de driver een beter guesthouse om in te slapen, omdat het door ons gekozen guesthouse niet veilig is in de avond door alle gekke gangs die er dan rond hangen...? Wat moet je met deze informatie? Bijvoorbaat nooit je chauffeur gelijk geloven, maar aan de andere kant is het ook een local. Dus ons toch maar zijn een ander goed guesthouse laten brengen, die ons eigenlijk heel goed beviel. :D

En dan natuurlijk de reden om naar Siem Reap te komen: De Angkor tempels. We hebben 2 dagdelen daar rondgelopen en gereden met onze prive tuktuk en zelfs vroeg ons bed uitgeweest voor zonsopgang bij Angkor Wat.
We hebben een paar mooie tempels gezien, onder andere een aantal die gebruikt zijn in Tomb Raider :D Gigantische bomen die gewoon op de tempels en de muren zijn gaan groeien. Heel bijzonder om te zien.
Voor 1 tempel moesten we een kilometer of 20 rijden, waardoor we een goede blik kregen van het leven in kleine dorpjes. Overal kan je eten en drinken halen. Ook regelmatig verkopen ze benzine in statiegeld flessen, wat in eerste instantie best raar is om te zien. Oude vrouwtjes met een echte Cambodjaanse sjaals op hun hoofd, kleine blote kinderen die spelen bij het huis, overal hangmatten waar mensen lekker in slapen. Hier zie je mensen echt op de raarste plekken wat slaap inhalen, zoals op de scooter, naast de winkel, op straat of gemeenschappelijke bankjes. Echt te komisch! In tegenstelling tot Laos lachen de mensen ook. :D

Je wordt trouwens ook oprecht aangevallen door kleine kinderen en vrouwen die armbandjes, sjaaltjes en boeken willen verkopen. Vooral de kinderen nemen geen genoegen met NEE en achtervolgen je gewoon. Ook al heb je al iets gekocht van een ander, wat precies hetzelfde is, krijg je te horen: Same same.. but different! Met andere woorden, “Koop nu wat van mij”. Zelfs als je iets van ze gekocht hebt houden ze niet op, dus eigenlijk is het best zinloos…
We hebben serieus het een aantal keer op een sprintje moeten gooien, omdat ze ons niet met rust wilden laten. In steden word je gek van alle tuktuks en scooters die je willen vervoeren. Als je met de bus rijdt en die iets vaart mindert komen er letterlijk mensen aanrennen(!) om je helemaal gek te maken met tuktukaanbiedingen.

Vervolgens zijn we met een bus naar de hoofdstad Phnom Penh gegaan, als tussen stop naar de heerlijke stranden van Cambodja. Want wij gingen naar Sihanoukville de volgende dag. Dichtbij de rivier een hotelletje, maar onze enige gedachte was: “Wat een vreselijke vieze en vuile stad is dit!” Echt een hele arme wijk waar we terecht in waren gekomen, overal vuil en we voelde ons echt niet op ons gemak. Ook helemaal vervelend, dat er echt de hele dag mensen bij je komen bedelen.

Dus eenmaal in Sihanoukville aangekomen, was onze enige gedachten: “Lekker de tassen ergens neergooien en het strand op! :D” Maar die gedachte verdween weer snel. Allereerst vroegen de drivers gewoon 6 dollar voor een ritje van ong. 2 km (ter vergelijking; mijn 4 uur durende busrit kostte evenveel) Dus maar met de veelgoedkopere scooter, met koffer en al, hahaa.

Op het (zwaar vervuilde) strand werd je ook geen moment met rust gelaten, met alle figuren die armbandjes of massages aan je wilde verkopen. En ze waren hier echt verbaal argressie en reacties aan het uitdagen, gewoon niet meer leuk! Toen Henk heel even weg was, hebben ze ook geprobeerd van ons te stelen. Ik zat alleen en er kwam een grote groep mensen (oude vrouwen kan je het geloven?) die met me op de foto wilden... Toen ze dat vroegen keek ik naar me tas die echt tegen me aan lag en die was al opengehaald. Gelukkig hadden we echt helemaal niets bijzonders mee (hahaha, suckers!..) maar toch waren we er een beetje ondersteboven van. Dit hadden we ons zo niet voorgesteld. We hadden het zo gehad met de houding van de mensen hier, het willen jatten en bedriegen en het vervuilde strand dat we de volgende dag gelijk een bus terug naar Phnom Penh hebben genomen. Een actie die de man van het guesthouse ook gelijk uit zijn humeur bracht.. Als het zo moet, dan hoeft het niet van ons.

Momenteel zijn we nog in Phnom Penh en zijn vandaag naar de Killing Fields geweest. Best wel heftig om zoveel schedels bij elkaar te zien liggen, naast 129 massagraven. Echt heel triest wat zich hier zich heeft afgespeeld. Volgens de bordjes werden er op een gegeven moment 300 man per dag vermoord. Er kwamen zoveel mensen naar die plek om vermoord te worden, dat ze het niet meer bij konden houden. Met als gevolg dat ze mensen op hun lot moesten wachten in donkere ruimtes. Echt verschrikkelijk!

Dit keer hebben we een andere buurt genomen en dit ziet er al een stuk beter uit. :D In eerste instantie zaten we in TAT Guesthouse, in een middelmatige kamer maar met airco. Althans, als hij ooit de afstandsbediening zou geven. Na een aantal keer aan hem en verschillende werknemers van het guesthouse om hulp gevraagd te hebben, en gewoon niet geholpen of serieus genomen te worden, toch maar verder gekeken naar een andere plek. Het was namelijk echt warm op de kamer en we moesten anders 4 dollar meer betalen dan een kamer zonder airco. De buren hadden wel een kamer, maar daar kwam water uit het plafond! Dus, maar niet gedaan. Een straat verder hadden we meer geluk. Voor 3 dollar per dag meer, kregen we echt een schitterende schone kamer die meer op een hotel lijkt. Op het moment dat we met onze koffers onze kamer uit het vorige guesthouse uitliepen kwam die kerel eindelijk met de afstandsbediening aanlopen. Opeens kon het wel! (Wij vermoeden dat de buurman met de lekkende kamer het hem geeft gezegd, misschien wat verbitterd omdat we zijn kamer niet namen.)
Een hele strijd met de man, omdat hij wilde dat we voor de hele dag betaalde. No way natuurlijk omdat we de kamer maar iets van 4 uurtjes hadden en we er niet eens hebben geslapen. Toen Henk dreigde met de Loney Planet en Politie te bellen, werd hij wat redelijker ook al was hij nog steeds in Khmer aan het vloeken.
Ik denk dat het niet vaak gebeurd dat mensen weg gaan, wanneer hij ze aan het oplichten is.

Oplichten is hier de normaalste zaak van de wereld, samen met onderhandelen. Toen we ons visa voor Vietnam gingen halen, ging het ook allemaal twijfelachtig. We werden de ambassade niet ingelaten, wat je zou verwachten, maar de guard voor het hek nam de paspoorten en het geld aan. En stond ons buiten op te wachten toen ze klaar waren... Zal hij er te veel geld voor gevraagd hebben? Met het wisselgeld gaf hij in eerste instantie wel te weinig terug. Daar moet je best op letten hier.

In Cambodja reken ze met 2 valuta, de Riel wat de officiele munteenheid is. Maar eigenlijk wordt alles in Amerikaanse dollars uitgedrukt. Soms best wel verwarrend. ATM’s geven trouwens alleen maar dollars, raar he?

We kunnen best lachen om alle dingen die je hier ziet. Mensen, jong en oud, doen veel spelletjes op straat zoals: kaarten, in groepjes hooghouden, slipperwerpen. Best grappig. Ook is het hier, voor hun in iedergeval, heel normaal om als vrouw zijnde de hele dag in je pyjama te lopen...? Er is geen maximum voor het aantal personen of goederen in auto's, op scooters of fietsen. 4 man op de scooter is helemaal niet raar, ook niet als je kind nog niet eens 2 jaar oud is. Lekker zonder helm allemaal door elkaar blijven rijden. We hebben minibusjes gezien waar officieel ong. 7 man in kan, waar er gewoon 20 mensen inzaten gedrukt met alle bagage en goederen aan de achterkant en op het dak vastgebonden.
Dingen zijn hier zo anders dan in NL! ;)

Morgen gaan we met de bus naar Ho Chi Minh City (ook bekend als Saigon) in Vietnam. Vanaf daar willen we helemaal via de kust naar het noorden reizen, naar Hanoi.


Omdat we in Siem Reap zagen dat ons geld op is (niet zo raar na zo lang reizen ;) ) hebben we de terugkomst datum vervroegd naar zaterdag 4 juli. Oftewel; we komen binnen 4 weken weer naar huis! :D

We vinden het jammer dat we Indonesie, Singapore en Maleisie over zullen slaan, maar aan de andere kant zijn we ook echt blij om alle familie en vrienden weer te zien. :D
Zaterdag 4 juli vliegen we met China airlines om half 3 's nachts naar Amsterdam en landen we diezelfde dag rond een uur of 9 in de ochtend. (Vluchtnummer: CI 0065)

Dus tot over een klein maandje! :D
Liefs Henk en Cyn