Laos

Poeh, waar moeten we beginnen.. De laatste tijd veel gedaan en meegemaakt. Onze laatste dagen in Thailand hebben we in Chiang Mai doorgebracht, waar we een leuk en schoon guesthouse hadden in een gezellige straat. De eerste avond zijn we naar de Night Bazaar geweest, echt een aanrader! Zoveel leuke kraampjes met souveniertjes etc. Ook waren er artiesten die schitterende schilderijen maakte, echt heel indrukwekkend gewoon. Moeilijk om in woorden uit te drukken hoe mooi ze waren. Het leken wel foto's alleen waren de ogen veel sprekender.

Ook herleefde de oude dagen hier in Thailand: Henk en Cynthia op de scooter! Geen oranje Gillera, maar wel een andere mooie. En ze zijn erg goedkoop om te huren, dus zijn we zelf bewapend met een wegenkaart op pad gegaan :D Echt geweldig! We hadden een rondje door de bergen van ong 100 km gedaan, met onderweg verschillende stops. Van 10:00 tot 21:00 uur zoetgeweest, hahaha. Eerst bij de Tiger Kingdom met kleine tijgertjes gespeeld. De schatjes waren pas 4,5 maand oud en leken qua gedrag op gewone kittens. Vervolgens lekker doorgedraaid met Zorb bal, waarin we met zn 2en in een grote plastic bal van een bergje zijn afgeduwd.
Onderweg een aantal watervallen bekeken en langs een Long Neck Village geweest. Toen we hoorde dat de entree 500 Bath! per persoon was, zijn we snel weer verder gereden. Schitterende uitzichten van het landschap, bergdorpjes en de bergen met steille en superscherpe bochten.
De avond afgesloten met een bioscoopje en een drankje met Dionne en Martin, die heel toevallig de kamer naast ons geboekt hadden in het guesthouse.

De volgende dag met de scooter een andere steille berg opgegaan, naar een tempel. De tempel zelf was erg mooi, maar zoveel marktkraampjes, tuktuks en andere figuren die geld van je wilde hebben dat het een beetje te veel van het goede werd. Dus zijn we maar naar een massagesalon gegaan, omdat de gevoelige spieren na 1,5 scooterrijden te laten verwennen. :D

Ik heb me boek van Loung Ung in 1 klap uitgelezen, echt een goed boek. Dus weer terug naar het lieve vrouwtje van de 2handsboekenwinkel voor een nieuwe. Om even te breken van alle oorlogsboeken heb ik Eat, Pray, Love gehaald.

Ja, en dan voorbereiden op onze reis naar Laos. De keuze tussen 7 uur in de bus naar de grens, met de ferry naar Laos en 2 dagen op een slow boot naar Laung Prabang OF 1 uurtje vliegen was snel voor ons gemaakt. Geprobeerd Malarone malariapillen te scoren, maar schijnen niet in Thailand verkocht te worden. Tweede keuze wordt dan al snel Doxycycline (antibiotica), die veel reizigers gebruiken. Maar daar zitten we eigenlijk niet op te wachten. Ondanks dat je verwacht dat je in het land waar malaria is, je wel een Malaronepil kan krijgen heeft het dus kennelijk goed fout. We zijn meerdere "apotheken" en het ziekenhuis (waar je om eerlijk te zijn, niet eens dood gevonden zou willen worden) geweest, maar zelfs daar hebben ze het niet...? Dus, toch maar aan de doxycycline... Hopelijk worden jullie niet onverwachts opa en oma, Ria Ad en Bea ;)

Dus toen met een mini vliegtuigje, die eigenlijk zich al gelijk weer klaar maakte voor de landing op het moment dat ie opsteeg. Op het vliegveld kwamen we Jumboganger Bjorn en zijn reisgenoot Jelle tegen, die ook onze kant op gaan. Als denk je dat Thailand heet was, THINK AGAIN! Zelfs om 4 uur was het nog 36 graden! Na het regelen van ons visum, waarbij Henk werd gecomplimenteerd met zijn vriendin door de enge douane man, waren we klaar om opgelicht te worden door de taxichauffeur. Geen tuktuk te bekennen, alleen "buitenlanders prijzen" voor een klein ritje met de taxi. En wat denk je wat onze grootste schok was? Het stuur zat aan de linkerkant! Na 8 maanden zijn we in een land aangekomen, waar ze aan de goede kant van de weg rijden en het voelt gewoon onnatuurlijk!

Dat is niet het enige wat ons opgevallen is. De mensen roggelen lekker, spreken beter Engels dan de Thaise mensen (die zagen we niet aankomen, hihi) en sommige mannen dragen hun shirt opgetrokken zodat hun navel zichtbaar is... ?

De volgende dag in de brandende zon een rondje gelopen in Laung Prabang en alvast maar wat extra deo ingeslagen. Om te betalen moesten we alleen maar de verkoper wakker schudden, die binnen het wijzen naar de deo en het afrekenen gewoon in slaap gevallen was. Whhahahaaa.

Het geld hier is ook echt heel apart. 1 euro is 12 000 kip. Oftewel, de avond ervoor met Bjorn en Jelle uiteten geweest en de rekening was 262 000 kip. Het maximale wat je uit een ATM kan halen is 700 000 kip, zo'n 60 euro :D Bizar he?

Vervolgens met de VIP bus naar Vang Vieng. Ik word niet snel wagenziek, maar stond nu echt op het punt om over te geven.. De bus slingerde zo op de smalle weg door de bergen. Absoluut niet afremmen voor de bochten, gewoon gas geven en toeteren in de hoop dat de tegenligger actie onderneemt. Na 6 uur slingeren kwamen we in een klein dorpje wat blijkbaar Vang Vieng was, midden in de bergen. Al snel onze bagage in een Guesthouse gegooit en rondgelopen in de 3 straten die dit dorp heeft. Leuk plekje gevonden waar je lounge-style kon eten en drinken en waar Friends gedraaid werd :D Blijkt dat bijna elk restaurant hier de hele dag door Friends draait, hahhaa.

Wezen kayaken in de rivier en wat grotten bekeken. Voor first-timers ging het best goed! Een keer massaal tegen een in de wegliggend boomstronk aangevaren, nadat Bjorn en Jelle voor ons omkieperde en we geen kant meer opkonden. Bjorn was druk bezig met het vinden van zijn hoedje die hij net daarvoor kwijt was geraakt. De stroming was echt heel sterk en gelukkig ging het ook allemaal net goed, want ik lag onder de kayak en kon bijna er niet onderuit. Henk heeft met al zijn kracht dat ding moeten optillen.
Maar het was echt een topdag! Schitterende omgeving waar je vaart, allemaal bergen en kleine gevlochten huisjes. Geweldig! Grappig is wel dat ze meest primitieve huisjes gewoon een enorme schotel hebben hangen..

En toen was het tijd voor de activiteit waar Vang Vieng bekend door is: Tubben! Met een band over de rivier om bij kroegjes binnengetrokken te worden. Levensgevaarlijk, maar echt super leuk! De tub zelf moet je voor een belangelijk hoge prijs huren, dus wij vieren hebben zelf een (roze) opblaasringetje gekocht voor het halve geld. Lekker wat gedronken, Henk uiteraard aan grote flessen BeerLao en ik buckets Malibu (ja buckets, de emmertjes waar kleine kinderen mee op het strand spelen, hahaha). De 1e avond was het al donker aan het worden voordat we terug gingen. We kwamen onderweg op de rivier tubbers teggen en uiteindelijk als een groep van 14 man en veel verschillende nationaliteiten terug naar het stadje. Onderweg tijdens het omweer erg gelachen in het donker, met alleen wat vuurvliegjes en vele rotsen en stenen geraakt. Het is een bruine rivier met een sterke stroming en je hebt echt geen idee wat er onder je gebeurd. Iedereen hier loopt dan ook met blauwe plekken en wondjes rond.
De 2e avond voor het donker maar naar huis gegaan ;) Gelukkig heeft het in de avonden wel flink geregend waardoor de rivier wat voller zit. Zo hard dat zelfs er een aantal kroegen en brug door zijn weggespoeld.

We hadden een lekker restaurantje gevonden waar we zo'n 2 keer per dag aten, met een gezellige hardwerkende jongen (gewoon van 8:00 - 23:00 uur!). Nou, zo heet hij, heeft ons geprobeerd wat Laos te leren. En vanaf dit plekje kon je lekker mensen kijken, die helemaal onder de modder en zwaar dronken terug kwamen van een dagje tubben. Echt geweldig om te zien! Het is zeker een gezellig dorpje, waar je snel nieuwe mensen ontmoet.

We komen net uit de bus naar Vientiane, oftewel de hoofdstad van Laos. Wat eigenlijk meer op een groot dorp lijkt... Onderweg echt een paar keer de handen voor de mond moeten doen om niet te gillen. We zaten helemaal voorin en onderweg heeft de buschauffeur echt op gevaarlijke momenten auto's en scooters ingehaald en vooral niet afgeremd voor alle honden, kippen, geiten en koeien die de weg overstaken. Wat een rit! Het landschap van Laos is echt mooi, kleine dorpjes zien er echt 3e wereldachtig uit, maar deze mensen hebben al helemaal ontdekt hoe je toeristen moet uitmelken. Tuktuks vragen niet per rit maar per persoon, iets wat Thailand niet echt doet, waardoor je met 14 man erin zit en ze per persoon 10.000 kip ontvangen, voor slechts 10 minuten werk. Iets wat een Nederlander nog niet eens verdient! Etc etc. Daar kunnen we ons wel een beetje boos overmaken. In Thailand kan je goed onderhandelen, hier bijna niet. Ze zijn echt stug en maken echt dikke winst op sommige dingen. Maja, wij zijn waar een hele hoop toeristen ook zijn en ze weten dat je toch geen andere kant op kan.

We wouden in eerste instantie door reizen naar het zuiden en vanaf daar Cambodja in. Maar waarschijnlijk gaan we vanaf hier vliegen naar Cambodja. Moeten we nog even uitzoeken ;)

Liefs Henk en Cyn :D